Steun ons en help Nederland vooruit

dinsdag 18 september 2018

Kinderpardon

Voorzitter: Al een aantal keren is op u en op deze raad formeel en informeel een appèl gedaan door asielzoekerskinderen die hier al lange tijd – soms al het overgrote deel van hun leven – wonen. Kinderen die hier geworteld zijn, al hun hele schoolcarrière in Aalden of Coevorden of Oosterhesselen doorbrengen, hier vriendjes en vriendinnetjes hebben, in de stad of in onze dorpen op voetbal zitten. Dié kinderen dreigen te worden uitgezet. Uitgezet naar een land dat ze niet kennen.
Natuurlijk kent dit verhaal soms ook een lelijke kant. Ouders die kinderen als breekijzer gebruiken om een verblijfsvergunning af te dwingen. Ouders die naar de letter geen recht op hebben asiel, maar hun asielprocedure soms tot wel tien jaar of langer kunnen traineren. Asielzoekersmaffia …
Alle critici hebben gelijk …
Maar moet een kind hiervan de dupe worden? Heeft een kind schuld aan het gedrag van zijn ouders? Ik zeg nee! Het uitzetten van vernederlandste kinderen is een schending van kinderrechten. Kinderen horen beschermd te worden, niet beschadigd. Ongeacht of hun ouders uit Syrië, Rusland, Afghanistan, Ethiopië of Nederland komen. Kinderen hebben zelf niet om deze situatie gevraagd …
Voorzitter: Zodra het leed een gezicht krijgt in Oosterhesselen, Aalden of Coevorden staat onze gemeenschap gelukkig als één man achter de met uitzetting bedreigde kinderen.
Ook vanuit ónze gemeenschappen is al een aantal keren met succes een beroep gedaan op de Haagse discretionaire bevoegdheid. Maar deze bevoegdheid van de staatssecretaris begint steeds meer op willekeur te lijken. Zelfs op Coevorder schaal lijkt soms sprake van een media-pardon.
Vandaar dat D66 deze motie, die de gemeente oproept zich aan te sluiten bij de groep van meer dan 50 “kinderpardongemeenten”, van harte ondersteunt. Wij vragen het college zich in te zetten voor ál die vernederlandste kinderen die uitgezet dreigen te worden.
Tegelijkertijd zien we graag dat de landelijke politiek – de situatie voor de toekomst in beeld brengt – en daarnaar acteert, en de procedures humaner maakt door bijvoorbeeld asielzoekers uit veilige landen na een eerste afwijzing hun beroepszaak in het land van herkomst af te laten wachten.